Cevap: Seçim basınç dayanımına göre değil, mevcut yapının mekanik özelliklerine göre yapılmalıdır. NHL 2 → Zayıf taş ve iç mekân uygulamaları NHL 3.5 → Genel restorasyon işleri NHL 5 → Dış cephe, yüksek yük ve donma-çözülme riski olan alanlar Ama prensip şudur: Yeni harç, mevcut taş/tuğladan daha güçlü olmamalıdır.

Elastisite modülü yüksek harç, tarihi taşlardan daha rijit davranırsa gerilmeyi taş yerine kendisi taşıyamaz ve çatlaklar taşta oluşur. Restorasyonda hedef: 👉 Daha esnek, nefes alan, gerilimi absorbe eden sistem.

Fazla bağlayıcı → Rötre ve çatlak riski Fazla agrega → Dayanım düşüşü Genellikle 1:2.5 – 1:3 oran optimum kabul edilir. Tuz kusması riski, yanlış agrega seçiminde artar.

%60–80 bağıl nem idealdir. Çok kuru ortamda karbonatlaşma yavaşlar, Çok nemli ortamda ise hidratasyon baskın olur. İlk 7 gün kür kritik önemdedir.

TS EN 459 ve sülfat dayanım testleri referans alınmalıdır. Laboratuvarda genellikle 28 ve 90 günlük basınç testleri yapılır.

Çimentoya kıyasla daha düşüktür. Uzun vadede hacim stabilitesi daha iyidir çünkü karbonatlaşma süreci kontrollüdür.